12 november 2017

Jim White


Wat heb ik al genoten van de documentaire Searching for the wrong-eyed Jesus, waarin regisseur Andrew Douglas zanger Jim White volgt door het zuiden van de V.S. met een beeld (of op zoek naar een beeld) van Jezus waarbij de ogen nogal raar geschilderd zijn. Artiesten als Johnny Dowd, The Handsome Family en Sixteen Horsepower komen langs en doorheen de verhalen krijgen we een interessant maar ook grimmig verhaal van een land in verval, waarin godsdienst een heel belangrijke rol speelt. Aanleiding was het album The mysterious tale of how I shouted "Wrong-eyed Jesus", een plaat die ik nog steeds koester.
White brengt alt.country met een stevige religieuze twist, waarin de banjo vaak de eerste noot speelt. Dat is niet anders op Waffles, triangles and Jesus, zijn nieuwe album. Het begint al meteen met Drift away, een song waarin de geluiden die je op de achtergrond hoort zulk een sfeerzetting waarmaken dat wanneer de banjo invalt, je al helemaal weg van je beslommeringen bent. Opvallend is hoe bedachtzaam en spaarzaam de muzikale toetsen deze song spankracht geven. Long long day klinkt vrolijker en de samenzang geeft het nummer het gevoel van een bende vrienden die op het einde van deze blijkbaar lange dag samen rond het kampvuur vertoeven en toch nog hun bed (in hun tent) niet willen opzoeken. 
Na de dreigende climax van het vorige lied maakt Playing guitars me vrolijker dan een kleuter die een handvol snoep toegestopt krijgt op de jaarlijkse kermis. Wat een contrast met het eerder droevige Far beyond the spoken world. Dan volgt het lange en beklijvende Silver threads.
Prisoner's dilemma is een muzikaal buitenbeentje dat zich niet schikt naar welomlijnde songstructuren maar een injectie van jazzy instrumenten en parlando loslaat. Het valt trouwens op dat Jim White een muzikale rijkdom etaleert die vaak in de details zit. Dat hoor je ook goed bij de aanvang van Reason to cry
Wash away a world grijpt terug naar de spaarzame, bedachtzame arrangementen die ook al opener Drift away kenmerkten. Het is zo'n song waar je wil IN kruipen, waarin je wil verdwalen, die je als een warm dekentje helemaal om je heen wil wikkelen en genoegzaam genieten van de troost die hij biedt. "I wish it would storm," zingt Jim White en bijna zou je dat met hem hopen... En dan komt Earnest T. Bass at last finds the woman of his dreams. Niet alleen de titel is geweldig, dit duet is ook een verhaaltje in de beste folktraditie. Niets maakt mij gelukkiger dan zulke muzikale "storytelling". 
Daarna lijkt Here I am in eerste instantie wat tegen te vallen, tot je deze song op zijn eigen merites gaat beoordelen en niet vergelijkt met zijn voorganger op het album. Al blijft het de minste beklijvende song van de plaat, Jim White toont ook hier dat hij een goeie song uit zijn mouw schudt met het gemak waarmee een goochelaar een wit konijn uit zijn hoed tovert. Met Sweet bird of mystery sluit de Amerikaan ingetogen af. Daarvoor neemt hij ruim de tijd, bijna zeven minuten.
Hoewel How I shouted... om meerdere redenen mijn favoriet album blijft, valt er amper een onvertogen woord uit te spreken over Waffles, triangles and Jesus. Het universum van Jim White blijft altijd een beetje aan de rand van de (muziek)maatschappij en de zanger bewijst dat dat niet erg is. Schoonheid ligt soms ook te rapen langs de kant van de weg.

Beluister hieronder het volledige album:

11 november 2017

Lied van de week: week 44 - 2017

Up all night - Beck


Het nieuwe album van Beck, Colors, heb ik intussen al eens kunnen beluisteren en deze artiest is weer in goede doen. Dat was al duidelijk met deze single, Up all night, waar ook een fijne clip bij hoort waarin een (vrouwelijke) ridder haar prins komt bevrijden. De setting is een hedendaags feestje.

Je kan het album Colors hier kopen. 

Lyrics:

When you get the rhythm and words all make you cold
When they break it down and this world is all you know
Hands up, you're waving it 'round
Now get yourself together
When you count the dominos fall, it's time to go

Now I'm feeling so far away
I see the colors and all the kids going home
Night is crawling into the day
I hear my voice ringing
The summertime's singing

Just wanna stay up all night with you
Just wanna stay up all night with you
There's nothing that I wouldn't rather do
Just wanna stay up all night with you

I'll keep it moving
Don't wait for nothing now
Gotta keep it moving
Don't wait for nothing now
I'll keep it moving
Don't wait, don't wait for nothing now
Gotta keep it moving
Don't wait for nothing now, nothing now

1, 2, what you doing?
I've been jumping through some hoops
Wanna get my body loose
Wanna tell you, tell you what to do
I've been running out of breath like an animal struggling
Looking for a diamond
I'm trying, I'm fighting
Back into the rhythm now

I just wanna stay up all night
Wanna stay up all night with you
With you, you

Just wanna stay up all night with you (wanna stay up all night)
Just wanna stay up all night with you
There's nothing that I wouldn't rather do (than stay up all night)
Just wanna stay up all night with you

Hands up in the air
If you don't really care
Living don't get you there
If you got the climb to take it up there
Hands up in the air
Living out on a prayer
Living don't get you there
Nothing that I want but rather be there

10 november 2017

Unsane



In 2012 was ik heel erg verguld met het album Wreck van Unsane, die ik ook nog eens live aan het werk zag in de Gentse Vooruit. De band heeft net een nieuwe plaat uit: Sterilize.
Hoewel deze plaat mij minder verrast en ze minder beklijft, is de typische postpunksound van de band nog steeds zo stevig dat je als luisteraar ertegen te pletter dreigt te lopen. Songs als The grind en No reprieve zijn zo meedogenloos dat ik er niet enkel in het donker schrik van krijg. Geen moment rust wordt je gegund op deze tien nummers tellende plaat.

Beluister hieronder het volledige album, dat je kan kopen via hun Bandcamp-pagina:


04 november 2017

Gotan Project


Het Parijse Gotan Project is altijd al een band geweest die op de dunne scheidslijn tussen innovatie en gimmick moest balanceren. De drie muzikanten maken van tango (Gotan is een anagram) iets moderns en fris, maar anderzijds bleef de interesse niet echt lang hangen. Toch blijven de Fransen platen maken en ook nu hebben ze een plaat uit, al is het een remix-album.
Club secreto vol. II  is al het tweede deel van dat concept, waarbij muzikanten met hun nummers aan de slag gaan. Het begint hier alvast goed met Santa Maria (del buen ayre) in een remix door Aaron Jerome van SBTRKT. Hij laat genoeg van de originele ziel van het lied intact en maakt er toch iets eigens van. Toshio Matsuura injecteert een flinke dosis Plastic dreams van Jaydee in Diferente. En we horen nog wel meer geluiden terugkomen die we herkennen: Antipop Consortium smokkelt een sample die ook al gebruikt is in Paid in full door Eric B and Rakim El capitalismo foreano binnen, de hoge shriek die Cypress Hill als basis voor Insane in the brain komt terug in Last tango in Paris in de Fauna remix en in de Edu K Drop The Bass remix van Mi confesion zit een soortgelijk parlando als in Afro left van Leftfield.
Vijftien remixen is blijkbaar toch een beetje van het goede teveel, vooral omdat de meeste remixen behoorlijk gezapig klinken en dezelfde sfeer het hele album langskomt, waardoor het moeilijk is de aandacht te blijven richten. Een gebrek aan afwisseling maakt dat deze plaat best in kleine dosissen van 4 à 5 songs te beluisteren is.

Beluister hieronder het volledige album:

01 november 2017

Lied van de week: week 43 - 2017

Lavender (Nightfall remix) - Snoop Dogg and Badbadnotgood



Deze song kwam al enkele maanden geleden uit (en leidde tot -alweer- een boze tweet van Donald Trump) maar het is pas sinds mijn beste kameraad Kris me deze week hier attent op maakte, dat ik het nummer beluisterde. Het hoort zeker bij het beste wat Snoop Dogg, die toch al een indrukwekkende discografie op zijn naam staan heeft, al gemaakt heeft. Hij kreeg wat hulp van Badbadnotgood.
De clip is een knap staaltje politieke satire.

Je vindt dit nummer op Neva left, dat je hier kan kopen.

Lyrics:

My dawgs don't bark, but they get off
Fuck around and get your whole face bit off
Sinister, spit truth like a minister
So until I'm a monster, when it's the right time
Night time, nigga tryna creep
And keep from dyin' in these motherfuckin' streets
Fuck the police, from a black man's point of view
Spray that shit, say that shit
We right in front of you, each and every one of you
I'm not gon' tell y'all niggas what we gonna do
But whatever y'all did, put two on it
And put a foot on your neck with a shoe on it
Resident evil, it's all on camera and they still don't believe you
Clownin' around, don't come your clown ass 'round here
Nigga you gon' get down
Real talk, I'm leavin' all you clown ass niggas outlined in chalk
Stay black, payback from way back
I'm the homie, 'but the motherfuckin' homie don't play that


And the night will fall, this is death to you all
When the nighttime falls, this the final call
This the final call, call, call


The final call, see reparations will be tooken
Now it ain't no fun when the rabbit got the gun, ha
Motherfuckers, trip this


Cut them motherfuckers off the leash
It's been a week since my dogs ate, let 'em eat
See I'ma tell you upfront and uncut
See I'm a stand up nigga, I'm a man up nigga
Get what I gotta get, a bitch nigga gon' talk a whole lot of shit
Which is the main reason why you stuck around
And I don't fuck around
I'm blowin' new purple in a new circle
I don't wanna hurt you but I will spurt you
And send you back to the earth, you
Came from, game gun
Same one, that I used in another galaxy
Actually, it's all fact to me
If I ruled the world would it come back to me?
Black to me, with my hand on that thang thang
I'm from the home of the brave, land of the gang bang


And the night will fall, this is death to you all
When the nighttime falls, this the final call
This the final call, call, call
Klik op oranje tekst om de links te volgen en blauwe links voor de mp3's.